Avonturen,  Blogs,  Kijkje in mijn gedachten,  Praktische info

Met de trein of het vliegtuig terug naar huis?

Onze laatste week van de bakfietsvakantie. 15 weken zijn we onderweg geweest met onze Urban Arrows. Deze week tikken we Spanje nog even aan en gaan we naar huis. Ja, echt dit keer. Maar hoe? Kunnen wij na een duurzame reis het vliegtuig pakken of is dat nu onverenigbaar met onze ideeën? Ik zet de argumenten op een rij.

De laatste ritten over de Pyreneeën naar Spanje

Het bleef kriebelen, Spanje was al zo dichtbij. Frankrijk helemaal van Noord naar Zuid fietsen voelt toch anders dan net níet helemaal. Na weken van relatieve fietsrust in Roquebrun gaan wij voor de grande finale. In vijf dagen (drie fietsdagen) fietsen we naar het Spaanse fiqueres. 250 kilometer ongeveer, met bergetappes. Het voelt als een cadeautje dit toch nog te doen. De ultieme afsluiter van onze reis. En als het dan toch een cadeautje is: we gaan voor de luxe variant. We nemen geen kampeerspullen mee. Scheelt een hoop kilo’s de berg op. En we slapen in b&b’s en hotels mét ontbijt.

Trippen op de bakfiets
De eerste dag zwaaien Yvonne en Lodewijk ons weer uit en fietsen we van Roquebrun naar Durban des Corbieres. Onderweg druiven, druiven en nog meer druiven. De oogsttijd maakt dat nog mooier. We slapen bij Lola in haar b&b en ontbijten met haar zelfgemaakte jammetjes en druivenbrouwsels. Daarna begint voor mij de allermooiste fietsdag van de reis. Ik weet niet wat ik heb, maar kan wel huilen van geluk. De Pyreneeën liggen voor ons. Het is een beetje wispelturig weer met prachtige luchten. Groene velden. Het ruikt naar gemaaid gras. De wijnvelden. De rotsachtige bergen. Het is desolaat, ruig, onherbergzaam. Zoals de Pyreneeën horen te zijn. Oscar vraagt zich bijna af of ik aan het trippen ben. Zo vaak zeg ik dat ik het prachtig vind met al mijn zintuigen.
Na een rustdag in het prachtige oparazard in Terrats fietsen we berg op naar de Spaanse grens. We zijn voorbereid op een flinke klim, dat is het ook, maar wel goed te doen. Boven op de berg is het zoeken naar de grens. De Catalanen moedigen ons niet echt aan om Spanje in te fietsen. De grensovergang is dan ook wat minder spectaculair dan het euforische gevoel dat wij hebben. Dit bijzonderde avontuur met zijn vieren is compleet. We fietsen nog door naar Figueres waar we warm onthaald worden door Bo en Niels en de Spaanse borrel is geopend.

Het vliegtuig versus de trein
Wij worden uitgedaagd en ons groene gedachtengoed. De keuze tussen vliegtuig en trein is gecompliceerd. Eigenlijk hoort er geen vliegtuig aan te pas te komen na ruim drie maanden op de fiets, maar als de spoorwegen het je lastig of duur maken sta je toch voor het blok. De argumenten kunnen in verschillende categorieën ingedeeld worden.

Duurzaamheid en CO2
Vliegen is enorm vervuilend. Hoe erg dan? Als ik de klimaatimpact van onze terugreis vergelijk op Klimaat Centraal (https://advies-op-maat.milieucentraal.nl/aom/?module=klimaatwijs_op_vakantie) dan blijkt dat een vliegreis meer dan vier keer zoveel kg CO2 uitstoot. Qua CO2 is het sommetje snel gemaakt natuurlijk.

Prijs

Wij overwegen om door te fietsen naar vrienden in Barcelona, vanaf daar vlieg je voor 135 euro met zijn vieren naar Amsterdam. Uiteraard tekent deze low cost Carrier ons nog wel bagage tarieven. De TGV kost ons vanaf daar minimaal 600 euro (dat is dan wel eerste klas). Hier worden we echt uitgedaagd. Die 400 euro is toch snel verdiend. Maar we vinden dat we onszelf dan niet meer in de spiegel aan kunnen kijken zonder gewetenswroeging.

Snelheid
Als je vanaf Barcelona vertrekt doe je er met  het vliegtuig 2,5 uur over naar Nederland. Met de trein is dit bijna 13 uur. Toegegeven, met het vliegtuig kost het je wel wat meer tijd van en naar vliegvelden en inchecken.

Gemak
De trein wint het hier. We kunnen vanaf Beziers vertrekken, in Zuid-Frankrijk heb je meer keuze qua treinstations dan qua vliegvelden. Een kwartiertje van te voren kom je op het station aan en het maakt niet uit hoeveel je bagage weegt (nou ja, volgens mij is we wel maximum). Je haalt een koffietje op het station en nestelt je in een gezellig ruim viertje. Er is een restaurant wagon waar je heen loopt wanneer het je uit komt.

Beleving
Met het vliegtuig zie je niets onderweg. In één ruk ben je thuis. In de trein zie je nog eens wat onderweg. Het is bizar dat je in 2,5 uur het hele stuk tot Lyon ziet, waar wij weken over gedaan hebben op de fiets. Maar het is erg leuk om te herkennen waar we gefietst hebben.

Dus we pakken de trein naar huis
Alle argumenten afgevinkt. Uiteindelijk gaat het toch om wat je zelf het belangrijkst vindt. Wij kiezen er nu bewust voor om groen te reizen, het duurzame karakter van de bakfietsvakantie zou teniet gedaan worden door vliegreis. En slow travel is ook een zwaarwegend argument.
Als iedereen 1 van de drie vakanties besluit niet te vliegen heeft dat impact. Het is natuurlijk niet waar dat het vliegtuig toch wel vliegt als jíj er niet in gaat zitten. 30% minder vliegen is uiteindelijk 30% minder vluchten.
Ik zit heerlijk in de trein! Het is niet voor te stellen dat we vanavond weer thuis zijn. Wat ons in Amsterdam voor een avonturen te wachten staan… geen idee. Lucy start op school en wij zoeken een nieuwe baan. Of gaan we nog een stukje fietsen? Over twee weken komen de bakfietsen weer naar Nederland.

One Comment

  • Rolf Hoekstra

    Einde van een fantastische reis. Het dilemma rond de terugreis herken ik helemaal. Ben zelf erg van de trein omdat de terugreis door een landschap gaat wat je herkent en door de duur van de reis land je beter bij thuiskomst. Van Barcelona in 2 uur op Schiphol staan is vervreemdend.
    Welkom thuis en een fijne tijd om alles te verwerken en je te herorienteren op wat je wilt en belangrijk vindt. (Wat zijn de winst– en de leerpunten van dit project) Hoop jullie ooit in Amsterdam nog eens tegen het lijf te lopen.
    Groet Rolf

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.