Geen categorie

Met de bakfiets door Engeland in vogelvlucht

De cliffhanger heeft nogal lang moeten hangen sinds mijn vorige blog. Onze Engelse bakfiets avonturen verdienen nog wel een korte blog, want fietsen door Engeland heeft ons positief verrast in allerlei opzichten. In het kort: hoe zag onze reis er uit en wat viel er mee of tegen. En wat zijn onze toekomstplannen.

Onze ervaringen met 10 dagen fietsen in Engeland

Oh oh oh England, lovely indeed. Wat was het prachtig. Elke dag was mooi. Weer of geen weer. De steeds veranderende luchten. Het lieflijke Engelse landschap met ruige elementen tussendoor. De extreem heldere kleuren, waarvan het steeds lijkt alsof je een filter gebruikt op de foto’s. Het was overal rustig qua toerisme en de Engelsen moedigden ons aan of lachten ons uit. In ieder geval hebben we genoten van de Engelsman. Nog een voordeel: Wij fietsten gewoon weg vanaf huis en hadden geen puzzel op te lossen met het vervoer van onze fietsen naar een ander land.

Ok, het was geen 30 graden. En ok, er was ook regen, maar minder dan verwacht. De waarschuwingen over veiligheid vooraf bleken wat overdreven. Wij hebben het fietsen, met uiteraard het ons gezond verstand, niet als onveilig ervaren. Engelsen zijn geen fietsers, dus wees er op bedacht dat zij jou niet verwachten en fiets zo veel mogelijk over fietsroutes. Wij fietsen grotendeels de Hadrian’s route en de Coast to Coast. Wij hadden Engeland onderschat, in haar schoonheid en vriendelijkheid, maar helaas ook in de hellingen. Wat een klimmeters hebben wij in de benen na onze Engelse avontuur. Hoewel de pieken nooit echt zo hoog zijn als we gewend zijn van andere landen is Engeland op onze route eigenlijk nooit vlak, het gaat continu op en neer en vaak zo steil dat we echt moesten afstappen en duwen.

Voor wie meer details wil lezen, lees door voor het korte reisverslag per dag en onze toekomstplannen.

Etappe 1. Amsterdam – IJmuiden: De perfecte regen- en windtest

31 juli fietsen wij weg uit Amsterdam. Met, het lijkt wel traditie, enorme bakken regen en onweer en storm. We hoeven maar een kilometer of 34 naar IJmuiden om daar de ferry te pakken, maar we zijn zelfs onder onze poncho’s volledig doorweekt. Onze bagage houdt het wel goed, dus geen natte slaapzakken. En eenmaal aangekomen bij de ferry naar Newcastle is het droog. De kinderen zijn helemaal hyper, want dit enorme schip waar wij met z’n vieren in een hut gaan slapen in natuurlijk een droom. Onze fietsen worden goed vastgezet door de bemanning en worden voor het fietstarief vervoerd naar de andere kant van de Noordzee.

Etappe 2. Newcastle – Haltwhistle via Hadrian’s route: Een lege batterij

De volgende ochtend fietsen we met een goed gevulde maag na het ontbijtbuffet op de ferry, zo de boot af langs de River Tyne en pikken de Hadrian’s route op. Dit is een fietsroute langs de eeuwenoude Hadrian’s wall, die logischerwijs op het smalste deel van Engeland is gebouwd. Het is een prachtige route door het typische Engelse landschap. Startend bij de industrie van Newcastle, langs de River Tyne, door bossen, door glooiende weiden vol schapen. Wolken afgewisseld met stralende zon. We lunchen in een pub onderweg. We zijn optimistisch en laden de batterij niet op. Dit hebben we immers nooit hoeven doen in 33 etappes van Amsterdam naar Spanje. En hé, dit is Engeland, eitje. Grootste fout ever, want deel twee van vandaag is echt één grote achtbaan. Op en neer, op en neer, op en neer. De batterij vliegt leeg onder onze ogen. We fietsen alleen nog maar op Eco of zonder ondersteuning, we moeten duwen en ik kapot. 1 augustus, na 84 km en 781 hoogtemeters komen we, iets later dan gepland, aan in Haltwhistle, waar we eerst een enorm koud biertje drinken en ’s nachts heerlijk slapen boven de pub in de familiekamer van het Manor House Inn. Tapijt op de vloer, Engelse tafereeltjes aan de muur. Precies zoals het hoort hier. Morgen weer een fietsdag in de planning, ik hoop dat de benen hersteld zijn. Waarom hebben we ook al weer ambities?

Hadrian’s Wall

Etappe 3: Haltwhistle – Penrith: dwars door Engeland langs Hadrian’s Wall

De volgende dag met wat (letterlijk en figuurlijk) zware benen op naar de volgende 80km. Het plan was twee flinke fietsdagen te maken en dan op het hoogtepunt, het Lake District, wat meer tijd om te kamperen en het rustig aan te doen. Deze 80 km was het weer meer dan waard om te fietsen (of stukken te lopen), maar we laden nu wel de batterij op tussendoor, goed plan met de 800 hoogtemeters. Eind van de dag strijken we neer op de camping bij Penrith. Tentje opzetten, borrel in het zonnetje en voornemens voorlopig niet te verplaatsen. 1 dag fietsen we echt geen meter en blijven gewoon relaxen op de camping en 1 dag maken we een fantastisch dagtochtje naar Pooley Bridge, waar we met een boot over één van de vele meren van het Lake district varen. Het is hier zo waanzinnig mooi, het hobbit-achtige landschap met gekke ronde mossige toppen van de heuvels. De vele meren. Nadeeltje, het begint nu wel ’s nachts serieus te regenen, tent lekt een beetje en er is nog meer regen voorspeld.

Etappe 4. Penrith – Lowther Castle: een kort tussenstukje naar droog onderkomen.

We besluiten op 5 augustus toch onze natte tent in de pakken en een iets comfortabeler onderkomen op te zoeken. En alvast een paar kilometer van de volgende lange etappe af te snoepen. We weten inmiddels dat het fietsen hier venijnig is, dus letten nu beter op de route en vrezen de terugweg al een beetje. Met de natte spullen in de fiets fietsen we naar een luxe camping vlakbij Lowther Castle. We huren daar een camping pod, dat is een soort houten tent met een kleine verwarming en een paar ramen. Je gebruikt er verder je eigen kampeerspullen. Echt een goede move dit, de camping heeft een supermarktje en een pub. En een leuke dagbesteding tussen de buien door zijn de ruïnes van het Lowther Castle. Na 2 nachtjes beginnen we morgen aan de “terugweg”.

Etappe 5. Lowther Castle – Middelton in Teesdale: Negeer geen verkeersborden met overstromingswaarschuwingen

Droog en uitgerust fietsen we vandaag het minst venijnige alternatief van de Coast 2 Coast route naar Middelton in Teesdale. We hebben er weer zin in en zijn voorbereid op flinke klimmen. We fietsen lekker, totdat we een bord besluiten te negeren waarop staat dat de weg afgesloten is door regenval. We denken dat dit vast niet voor fietsers geldt, er is weinig te zien. Op het diepste punt van de weg naar beneden blijkt inderdaad een rivier ontstaan te zijn waar je met de fiets niet door kan. Terug naar boven is geen optie. Wel is er een nood-loopbrug, maar dat trapje, daar kunnen we de fiets niet op tillen. We worden gered door wandelaars die ons helpen tillen. We fietsen 64 kilometer met wel 1.057 hoogtemeters naar een opper-Engelse B&B in Middelton.

Etappe 6: Middleton in Teesdale – Gateshead: Door de verlaten Pennines

We fietsen eerst naar Stanhope, voor een verjaardagstaartje in een Engelse tearoom voor Beau’s verjaardag, deze 8 augustus. We worden daar al uitgelachen om onze plannen om met die enorme bakfietsen omhoog te gaan de Pennines is. Nog maar een extra koffie dan en hop, omhoog die heuvels in. De klimmen zijn inderdaad niet te doen en we moeten vaak afstappen. Gelukkig ontwikkelt Lucy een voorliefde voor duwen en achter de fiets aan rennen. En we worden aangemoedigd door voorbijrijdende auto’s. De Pennines zijn prachtig, het is een heel ruig natuurgebied, desolaat, weinig begroeiing, fietsen tussen de schapen, het doet Schots aan. 70 km en 800 hoogtemeters verder komen we aan in Gateshead, in een prachtig landhuis met Engelse garden en een uitstekend restaurant. Een traktatie.

Etappe 7. Gateshead – Newcastle: Verticaal in de lift

Wat een luxe hadden wij in onze suite. Heerlijk bedden, top ontbijt. Vandaag alleen langs Newcastle fietsen naar de Ferry. Niet zo veel kilometers. We willen de andere kant oever van de Tyne doen om niet dezelfde route te hoeven fietsen. Er blijkt een nieuwe voetgangers en fietstunnel te zijn om onder de Tyne door te gaan. Al vaker deze reis blijkt dit land niet ingericht op bakfietsen. Onze bakfietsen passen niet in de lift. Het is of ruim 30 km omfietsen met het risico de ferry te missen of proberen de fietsen verticaal de lift in te proppen. Dat laatste is gelukt, maar heeft heel wat bloed, zweet en tranen gekost.

De laatste etappe: Back Home van IJmuiden naar Amsterdam

De nacht van 9 op 10 augustus is de overtocht terug naar IJmuiden. Weerswaarschuwingen werden al gegeven en dit blijkt terecht. Tijdens het ontbijt op de ferry vliegen de broodjes bijna door de lucht als we wachten om de haven van IJmuiden binnen te varen. De laatste 34 km naar huis vanaf IJmuiden is er flinke storm en liggen er overal takken op de weg. Zegt iemand iets over het slechte weer in Engeland…..?

De evolutie van onze bakfietsvakantie, wat wordt het in 2020?

Wat een spannend jaar is het nu voor de wereld. We leven momenteel in tijden van Corona en er zijn dus vele beperkingen qua reizen. Dat is voor ons dit jaar geen probleem, aangezien er een tweeling op komst is, is onze bakfietsambitie niet zo hoog. Zeker niet met deze twee uitdagingen tegelijkertijd. Maar, je kan het ook anders zien.

De bakfietsvakantie leent zich over het algemeen natuurlijk heel goed voor een binnenlandse trip. Dus voor wie in quarantaine tijden toch weg wil: laad de bakfiets vol en ga kamperen in de tuin van vrienden of familie. Of verzin iets anders creatiefs.

Voor ons zal de reis er ook anders uit zien. Lucy wil zelf fietsen en zal dus (gedeeltelijk) met haar eigen fiets mee gaan en gedeeltelijk “aanhangen” met een follow me tandem achter de fiets. De kleine tweeling en Beau met z’n drieën in de bak. Met zo veel kinderen en zo veel spullen, wordt kamperen de komende tijd lastig, dus als er een reis komt, wordt het van adres naar adres fietsen. Misschien de Zuiderzeeroute of de Waddeneilanden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.