Avonturen,  Blogs

Een bakfietsvakantie en het leven zonder auto

Drie jaar geleden startten wij ons autoloze experiment in Amsterdam. De lease-auto de deur uit en maar eens kijken hoe het zonder eigen vierwieler zou gaan. Inmiddels gaat het ons heel goed af en ga je ook op een andere manier kijken naar bezit, deelconcepten én leert het je je creativiteit te gebruiken. In Amsterdam lukt het ons goed, maar hoe zit dat in Frankrijk?

 

Ons autoloze experiment in Amsterdam

Ik zal eerlijk zijn, het was geen idealistische zet om de auto in te leveren. Maar als dat dan toch moest door het wisselen van baan, dan waren wij wel benieuwd naar een leven zonder eigen auto. In onze straat in het Centrum van Amsterdam staan meerdere auto’s van Greenwheels en Connectcar. We wonen 5 minuten van Centraal Station (en de NZ-lijn… die missen we nu helemaal hier in Frankrijk) en tramhaltes bevinden zich ook op steenworp afstand. 

 

4 dingen die het niet hebben van een auto ons oplevert:

  1. Financieel gaan we er zeker niet op achteruit. Met 150 euro per maand gemiddeld kan je heel wat tanks van auto’s van vrienden volgooien, deelauto’s huren, taxi’s nemen en treinkaartjes kopen. 
  2. Je spaart het milieu en je ontlast de volle binnenstad. Een publicatie van De Volkskrant toonde laatst een plaatje van onderzoek van Dr. Peeters naar CO2 compensatie. Een vliegreis naar Thailand (voor 1 persoon) compenseer je door ruim 3 jaar veganistisch te eten of 30 jaar lang led lampen te gebruiken. Ik ben geen rasactivist, maar ik ben er wel voorstander van dat iedereen even nadenkt voordat hij klakkeloos het vliegtuig in stapt voor drie vakanties per jaar.
  3. Dit had ik niet verwacht: veel mensen worden best gelukkig van het uitlenen van hun auto. Bij veel vrienden staat hij eigenlijk toch maar een beetje voor de deur stof te happen. Ondanks dat ik me vaak bezwaard voel als ik het aan iemand vraag, zijn de reacties meestal positief. Omgekeerd zou ik het zelf ook doen. Sharing is caring. Het is of je ook een beetje van jezelf deelt als je je spullen uitleent en je ziet vaak ook meer van de ander. Je komt bijvoorbeeld  vaker bij iemand over de vloer of je zit in zijn auto. En het nadenken over passende tegenprestaties voor de “uitleners” is ook leuk. 
  4. In ons geval leidde het ook tot de aanschaf van een Urban Arrow. En als er toch een elektrische bakfiets voor de deur staat, kun je er ook méér mee doen, zoals op reis gaan.

 

En wat heeft het voor een negatieve consequenties?

Ok, toegegeven, het is niet altijd fijn. Je moet altijd van te voren al je trips plannen met een bijbehorend vervoermiddel. Je maakt je afhankelijk van anderen of van bedrijven. Als je Greenwheels er weer eens niet staat en je staat met twee kinderen én twee autostoeltjes bij de lege parkeerplek, dan heb je het wel flink gehad. Treinreizen is een heel gesleep met twee kleine kinderen en je moet ook nog eens precies op tijd zijn om de trein te halen. Maar tot nu toe wegen de voordelen nog tegen de nadelen op. 

 

En hoe gaat het zonder auto tijdens onze bakfietsvakantie?

Tijdens fietsdagen maken we natuurlijk genoeg mee, vaak prachtige routes waar je met de auto niet komt. Je maakt veel mee tijdens de (ongeveer) 75 kilometer van een fietsdag. De eerste maand hebben we veel gefietst, de tweede maand veel met vrienden en familie gespendeerd en nu is het augustus, we zijn er bijna, het is bloedheet en we doen het lekker rustig aan. Dit betekent wel dat als je een week in de middle of nowhere zit te chillen, je de dagactiviteiten allemaal binnen 30 kilometer (enkele reis) fietsafstand moet plannen. Of je bent afhankelijk van OV, wat in de middle of nowhere niet zo goed georganiseerd is. De mogelijkheden zijn niet onuitputtelijk, dus op een gegeven moment is het hoogste tijd om verder te gaan.

 

Wat doen wij tijdens de hittegolf en in het noodweer bij Nimes?

Fietsen is tijdens een hittegolf best zwaar. Wij fietsen zo vroeg mogelijk weg bij ons huisje bij Saint Ambroix. Met kinderen is dit nooit voor dag en dauw, maar iets na negen uur lukt ons wel. 75 kilometer fietsen we zo veel mogelijk in de ochtend, zodat we in de hitte na de lunch niet meer dan een uur hoeven te fietsen. Hoe zuidelijker we komen hoe vlakker het wordt. We verlaten de Ardèche en fietsen de Gard in. De meloenen groeien hier naast het fietspad en de vertrouwde witte koeien zijn ineens verruild voor de kleine zwarte Camargue runderen.  Ik ben ondanks ons mooie hitteplan toch gepakt door een zonnesteek: eenmaal op de camping laat ik de fiets twee keer vallen, spreek ik geen woord Frans meer en loop met mijn hoofd tegen het raam. Mooie entree. We bivakkeren een week in een stacaravan op camping L’Olivier in Junas. Het wachten is op het onweer, wat uiteindelijk flink losbarst en de temperatuur inderdaad aangenamer maakt. In deze omgeving heeft het echt gespookt en zijn caravans weg gespoeld, maar wij ontspringen die dans gelukkig. En nu de mogelijkheden voor dagtripjes en de spullen weer opgedroogd zijn, is het tijd om naar de volgende camping te fietsen.

Wat vinden de kinderen eigenlijk van onze bakfiets vakantie? Hoe ervaren zij het en zien wij ze veranderen? Dat lees je volgende week.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.